Arquivo por etiquetas: Kim

A BD como medio social, discurso e compromiso en 6 cómics actuais

Os que gozamos coa Banda Deseñada e procuramos manternos ao día asistimos recentemente a outra desas «falsas polémicas» que coma as serpes de verán volven con cada estación. Porqué lles chamo falsas? Porque parten de premisas falsas, inexactas ou terxiversadas, algo que por desgraza vemos cada día nos medios de comunicación de masas e que xa advertia Bordieu nos 90 que ía pasar.

Desta volta o tema non era si existe a novela gráfica ou se tal lista é acaida. Agora o tema é se a Banda deseñada ten diferentes capas de significado e se pode ter un compromiso político ou social. É evidente que si. Porén desta vez a polémica é inexistente porque quen a enuncia amosou nas súas argumentacións certas «disonancias cognitivas» ou dito en galego non entendeu nada. Outro tema é se merece a pena discutir con iletrados.

Mais esa falsa polémica serve para presentar seis bandas deseñadas actuais que son interesantes, e por suposto, con multiples niveis de lectura que convidan á reflexión, afondando porén en algo que todos e todas sabemos xa: a banda deseñada non só é un medio excelente para este tipo de narrativas senón que agora mesmo é un dos que máis obras deste tipo pon no mercado. Seguir lendo

Advertisements

Metrópoles Delirantes 82 – Santiago Paredes

Tatoo-metropole-delirantesAbrimos programa coas novas da BD a todo filispím. O Sr b pecha o circulo e anota no listado de imprescindíbeis El ala rota. No tempo da entrevistafalamos con Santiago Paredes autor de Tatoo, un homenaxe ao underground.

 

As músicas desta emisión son:

  • Arctic Monkeys – Certain Romance.
  • Camel – Curiosity.
  • The Black Keys – Weight of love.
  • Afterlife – Monkey Butter.
  • Glitter&Litter – Cheap Guitar.
  • Lynyrd Skynyrd – Free Bird.

Metrópoles Delirantes 69 – Altarriba e Kim

El arte de volar-el alar rota- metropoles delirantesAbrimos coas novas da BD, a todo filispím, pero de verdade a todo filispím. Nos imprescindíbeis, o Nausicaa de Miyazaki, un manga excelente que deu nunha película ben coñecida. Poñémonos en pe para recibir a Antonio Altarriba e Kim, gañadores do premio nacional de cómic e autores dos excelentes álbumes, El arte de Volar e El ala rota, nunha conversa longa, na que falamos de BD, de Barthes e mesmo un pouco de política. No final, as novidades que trae Xaime, dende a libraría Komic de Compostela.

(Queremos agradecer a Javier Pintor e á UNED as facilidades que nos deron para poder grabar esta entrevista).


As músicas desta emisión son:

  • Birkin & Gainsbourg – 69 annee erotique.
  • Shostakovich – Sinfonía nº 10 (II. Allegro).
  • Antónia Font – S’Alegria des Conill.
  • Pizzicato Five – Tokyo, mon amour.
  • My Little Airport – Edward, Had You Ever Thought That The End Of The World Would Come On 20.9.01.

Metrópoles Delirantes 58 – Daniel Torres

daniel-torres-metropoles-delirantesNa quincuaxésimo oitava emisión o Sr B fai imprescindíbel unha obra que foi premio nacional, El arte de volar de Altarriba e Kim. Escoitaremos a segunda das entrevistas que gravamos no pasado viñetas desde o Atlántico, desta volta a Daniel Torres, o valenciano contounos moitas cousas do seu “La casa”. Para rematar, dende A Gata Tola de Compostela, Javi achegouse para nos falar das novidades máis interesantes.

http://www.ivoox.com/player_ej_13069828_2_1.html?data=kpidmJ6cdpmhhpywj5WVaZS1kZWSlaaUdI6ZmKialJKJe6ShkZKSmaiRdI6ZmKiar6mZfIyhjKnO0M7JsIzI0Nffx9iRaZi3jrLS1teJh5SZo5jd0dHJt4y4xtHW1MbSuMbnjoqkpZKU&

As músicas desta emisión son:

  • Right Place, Wrong Time– Dr John.
  • K&D – Jazz Master.
  • Elbow – This blue world.
  • Willie Wright – Right on for the darkness.

As lecturas do Sr B: El ala rota

Aquí en español.

capa-el-ala-rota-metropoles-delirantesO duo creativo que forman Antonio Altarriba e Kim recibeu no ano 2010 o premio nacional de cómic con El arte de volar, unha excelente, densa e dura obra na que narraban a vida do pai do primeiro. O propio Altarriba explica no epílogo deste libro que chegou a conclusión de que non lle fixera xustiza a súa nai, que como é evidente, estaba, mais non se afondaba na súa historia vital.

Como tódalas mulleres desa época, Petra, que así se chamaba, era unha muller calada, sufrida, traballadora e espelida, máis tan discreta que o seu propio fillo descubriu a súa minusvalía (non podía estirar un brazo) no seu derradeiro suspiro.

Petra como moitas mulleres daquel tempo, case non tivo infancia, e pasou a xuventude coidando dun pai que a quixo matar ao nacer e que foi de mal en peor dende aquel día. Ao falecer o pai marcha a Zaragoza onde entra a servir na casa dun Xeneral do exercito Franquista, nesa casa é testemuña muda das reunións segredas do militar, e das cospiracións dos monarquicos (que os había) do exercito do dictador. Da casa do Xeneral saiu para casarse, tivo un só fillo, e unha vida caseira. Rematou os seus días nunha residencia e foi xa no seu leito de morte onde o seu fillo descubre o pouco que sabe da vida da súa nai. Seguir lendo