Noite no mundo

¡ Noite do mundo, oco

de estrela arrincada,

onte teimo verte

de repente arder

sobre a miña vida

case consumida

na ourela da nada

Ai ter teu alento

no meu rostro ó fin,

e eu diante os teus ollos

derrubarme en lus,

esvaerme no aire

que ti vas beber,

ser o teu rastro, ser

 o teu eco perdido

e, case, non ser.

Xosé María Díaz Castro.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s